İlk yazımda da yazdığım gibi, sadece servisten ve sadece ipod ile bu blogu tutuyorum- haliyla serviste yaşadıklarım da yazı konusu oluyor. Şu sıralar servisle 2. köprüyü geçerken güneş tüm görkemiyle parıldıyor oluyor – çok güzel… İşe gidiyor olduğum ve daha kırkbeş dakika yolum olduğu gerçeklerini bir kenara koyalım, gerçekten çok güzel. Dave Weckl – Synergy albümünü açtım, çok iyi gidiyor. İnanılmaz, hayranlık verici, sırılsıklam aşık edici.
Geçtiğimiz haftasonu TOEFL’a girdim; ancak anlatacağım şey bu sınavdan öncesi: Daha önceden bu sınava girmiş bir arkadaşımla konuşuyordum, konu İngilizce’de ne kadar çok kelime olduğuna geldi. Bir gerçek olarak, İngilizce’de daha çok kelime olduğunu kabul ettikten sonra, aslında ne kadar az kelimeyle yaşadığımızı farkettik: Günde birkaç yüz kelime yeterliydi! Sonra sebeplerini sorguladık, bulabildiklerimiz;
1-Yoğun kültürel yozlaşma. Çok yoğun. Battaniye gibi örtmüş üstümüzü, başımızı bile kaldıramıyoruz – her tarafımızda. Bilgi üniversitesi öğrencilerinin konuşma diliyle yazıp sınav kağıdına gülücük koyması da bu yüzden, show tv’deki gerizekalının ‘de’yi ayıramaması da.
2- Kendini ifade etmeyi bilmemek. Duygularımızı nasıl anlatacağımızı unutmuşuz çünkü hep anlatmamamız, susmamız yönünde ‘telkin’ edilmişiz: Öğretmen, baba ve diğer tüm otorite figürleri susmamızı öğütlemiş, karşı çıkanı da pataklamış. Hep susturulmuş bir adamın kendini ifade etmesi de pek kolay olmasa gerek…
3- Gerçekten o kadar kelimeyi kullanacak kadar ‘yaşamamak’. İşte bu en kötüsü ve bence en etkili sebep. O kadar rezalet rutinlere itiliyoruz ki, birşeyler yaşamaya, hissetmeye ve onu kelimelere dökmeye fırsat kalmıyor. Bir süre sonra rutinlerin sağladığı konfora alışıyor, sonrasında sorgulamıyoruz bile…
Ben bu blogu serviste dinlediğim albümleri incelemek için açmıştım, gene memleketi kurtarmadan edemedim. Bu arada hiç okursuz blog gerçekten ilginç, kimsenin okumayacağını biliyorum ama gene de okuyucuya karşı sorumluluk hissedip özür diliyorum konudan saptığım için 
Bir ara servisçimizi de yazacağım. Bu adamları kayıt altına almak lazım! Tuzla deri sanayi bölgesi, Dave Weckl – Wet Skin. Tesadüf işte…
Etiketler: toefl
